Na Wydziale Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej odbyło się seminarium naukowe na temat
 „Gleboznawstwo – doświadczenie i wyzwania w procesie kształcenia”.

 Organizatorem spotkania była Katedra Gospodarki Przestrzennej i Nauk o Środowisku Przyrodniczym PW przy współudziale Polskiego Towarzystwa Gleboznawczego

Program seminarium obejmował historię gleboznawstwa w Politechnice Warszawskiej ze szczególnym uwzględnieniem sylwetek cenionych gleboznawców profesorów: Sławomira Miklaszewskiego (w 140. rocznicę urodzin) i Piotra Skłodowskiego (z okazji 55-lecia działalności naukowej i dydaktycznej) i ich wpływy na rozwój tej dziedziny.

Sylwetkę Profesora Sławomira Miklaszewskiego – którego 140. rocznica urodzin przypada w tym roku – przybliżył prof. Piotr Skłodowski. Sławomir Miklaszewski (1874-1949) gleboznawcą stał się oficjalnie w 1902 r., kiedy został powołany na stanowisko organizatora i kierownika Pracowni Gleboznawczej przy Muzeum Przemysłu i Rolnictwa w Warszawie. W 1919 r. objął wykłady z gleboznawstwa na Politechnice Warszawskiej na Wydziale Inżynierii i Geodezji. Ponad ćwierć wieku później (w 1945 r.) zorganizował Zakład Gleboznawstwa na Wydziale Geodezji PW. W 1946 r. został wybrany na honorowego prezesa Polskiego Towarzystwa Gleboznawczego i aktywnie uczestniczył w zespołowych badaniach terenowych do wydawanej przez PTG mapy gleb Polski w skali 1: 1 000 000. Na dorobek naukowy prof. Miklaszewskiego składają się: monografie naukowe (17), opracowania kartograficzne (13), rozprawy (34), podręczniki (10) oraz sprawozdania naukowe. Jedną z jego zasług było wprowadzenie polskiego terminu „rędziny” do międzynarodowej nomenklatury gleboznawczej.

Profesor Piotr Skłodowski – autorytet w dziedzinie gleboznawstwa i ochrony gruntów – urodził się 21 września 1936 r. we wsi Skłody Stachy (obecnie w województwie mazowieckim). Maturę zdał w 1954 r., a studia wyższe odbył na Wydziale Rolniczym w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, specjalizując się w zakresie chemii rolnej i gleboznawstwa. Stopień doktora nauk rolniczych uzyskał w 1966 r. 8 lat później Rada Wydziału Rolniczego Akademii Rolniczej w Warszawie nadała mu stopień doktora habilitowanego, a w 1989 r. Rada Państwa nadała mu tytuł profesora nadzwyczajnego nauk rolniczych. Od 1961 roku związany był z Wydziałem Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej. W latach 1961-2007 pracował w Zakładzie Gleboznawstwa i Ochrony Gruntów Instytutu Geodezji Gospodarczej, kierując nieprzerwanie tą placówką naukową przez 40 lat (1975-2005). Przez dwie kadencje (1996-2002) pełnił funkcję dziekana Wydziału Geodezji i Kartografii. W latach 1995-2011 (cztery kadencje) był prezesem Polskiego Towarzystwa Gleboznawczego, a obecnie jest jego honorowym prezesem. Od 2000 r. jest członkiem Zarządu Głównego Międzynarodowej Unii Towarzystw Gleboznawczych. W 2004 r. Senat Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie przyznał mu tytuł Profesora Honorowego.


Seminarium towarzyszyła wystawa okolicznościowa poświęcona przede wszystkim pracy naukowej i dydaktycznej Profesora Sławomira Miklaszewskiego oraz pracowników Katedry Gleboznawstwa obecnie Katedry Gospodarki Przestrzennej i nauk o Środowisku Przyrodniczym.